Czas na nocnik

Gdy pieluszki ustępują miejsca nocnikowi każdy przepełniony szczęściem rodzic pęka z dumy. Należy jednak pamiętać, że do regularnego korzystania z nocnika każde maleństwo musi „dorosnąć”, tak samo jak do raczkowania czy chodzenia. Każde dziecko jest inne, rozwija się w swoim własnym tempie. Różne umiejętności opanowuje w różnych okresach np. siada w drugim półroczu, zaczyna chodzić w okolicach pierwszych urodzin. Jeśli jeszcze nie jest gotowe na tak poważny krok jak porzucenie pieluszki nie naciskaj. Nie dopuść by nocnik stał się „narzędziem tortur“.

Umiejętność świadomego kontrolowania swoich potrzeb fizjologicznych rozwija się w drugim roku życia. Jednak jej pełne opanowanie może trwać nawet do ok. 6 roku życia. Pomimo, iż już po drugich urodzinach dziecko zaczyna powoli samo sygnalizować potrzeby fizjologiczne, wcale nie oznacza to, że będzie ono korzystało z nocniczka w odpowiednim czasie. Jest to jednak doskonały moment na to, aby przymierzyć się do rozpoczęcia nocnikowego treningu.

Od czego zacząć?

Wszystko zaczyna się od rozmowy. Generalnie im wcześniej tym lepiej. Tak naprawdę już po pierwszych urodzinkach można  zacząć tłumaczyć naszemu maluszkowi, jak to fajnie jest robić siusiu do dużego nocnika zamiast do pieluchy.

Zacznij od małych kroków. Spróbuj zachęcać dziecko do robienia siusiu i kupki w pieluszkę o określonych porach dniach – jeśli się uda entuzjastycznie pochwal malca.  Kup nocnik  już  na długo przed tym zanim dziecko będzie gotowe z niego skorzystać. Postaw go w łazience i opowiadaj dziecku, że już niedługo gdy wyrośnie z pieluszek będzie z niego korzystać. Nocnik powinien być możliwie wygodny, najlepiej z antypoślizgową podstawą, wykonany z dobrej, jakości materiałów tak by było łatwo utrzymać go w czystości.

Zachowaj spokój!

To bardzo ważne by już sam widok nocnika nie wywoływał u dziecka stresu. Może to doprowadzić do nieprzyjemnych zaparć nawykowych. Dzieci zbyt wcześnie sadzane nanocnik jak również te, które są podczas nauki obchodzenia się z nocnikiem zostaną boleśnie wyśmiane lub skrzyczane mogą mieć skłonności do zaparć. Instynktownie chcą uniknąć niemiłych sytuacji. Powstrzymują się zarówno na nocniku jak i poza nim.

Czas na nocnik

Gdy Twój maluch już od jakiegoś czasu sygnalizuje potrzeby tuż przed lub zaraz po fakcie

Masz wrażenie, że potrafi powstrzymać się od zrobienia siusiu, a pieluchy są przez dłuższy okres czasu suche

Dziecko wyraźnie interesuje się tym, do czego służy nocnik, a także tym co wy robicie w toalecie

Gotowi, do startu, start!

Najlepszą porą roku do pożegnania się z pieluszką jest lato. Mniej do zdejmowania by w porę zdążyć na nocnik lub też jeśli zdarzy się mały wypadek.

W początkowym okresie nauki warto by nocnik był blisko i w zasięgu wzroku dziecka.

Co jakiś czas przypominaj dziecku o konieczności skorzystania z nocnika. Regularnie pytaj czy chce siusiu lub kupkę. Jeśli zdarzy się wpadka zachowaj spokój i wytłumacz spokojnie by następnym razem spróbował do nocniczka to nie trzeba będzie zmieniać ubranka.

Udane próby chwal, mów, jakie masz mądre dziecko jak ładnie zrobiło siusiu, jak pięknie kupkę, jaka pupa jest szczęśliwa, że kupa wpadła do nocnika a nie do pieluchy.

Opanowanie przez dziecko załatwiania potrzeb fizjologicznych w ciągu dnia nie oznacza jednak równoczesnego opanowania tej umiejętności w trakcie snu. Może okazać się, że nawet przez kilka miesięcy do snu będzie potrzebna pieluszka. Nie warto zakłócać dziecku snu, kiedy nie jest jeszcze na to gotowe.

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *